به گزارش اطلاعات آنلاین، افشای این موضوع از سوی تروی مینک، وزیر نیروی هوایی ایالات متحده، در ۱۴ سپتامبر، صریحترین اذعان عمومی یک مقام ارشد آمریکایی مبنی بر استقرار سلاح در فضا بود. گوئو جیاکون، سخنگوی وزارت امور خارجه چین، در پاسخ از واشنگتن خواست تا گسترش نظامی خود در فضای بیرونی را متوقف کند. او گفت: «ما از ایالات متحده میخواهیم گسترش تقویت نظامی در فضای بیرونی را متوقف و با اقدامات مشخص، ثبات راهبردی جهانی را حفظ کند. چین با تلاشها برای تسلیحاتی کردن فضا یا تبدیل آن به میدان جنگ مخالف است.»
مینک متعاقباً تأکید کرد که ایالات متحده بیش از یک دهه از تلاشهای چین و روسیه برای توسعه قابلیتهای تهدید داراییهای فضایی آمریکا آگاه بوده است. او گفت: «بسیار مهم است که ما نه تنها در هوا، بلکه در فضا نیز تسلط خود را حفظ کنیم و به همین دلیل مجبور بودهایم اقداماتی انجام دهیم تا مطمئن شویم وقتی مورد تهدید قرار میگیریم، میتوانیم از آن مراقبت کنیم.»
به گفته مینک، این افشاگری تا حدودی برای تقویت بازدارندگی در نظر گرفته شده است، اگرچه او از بیان اینکه آیا این سلاحها قبلاً آزمایش عملیاتی شدهاند یا خیر، خودداری کرد. معنای «سلاحهای کنترل فضا» میتواند شامل قابلیتهایی باشد که برای مختل کردن، تضعیف یا نابودی سامانههای فضایی دشمن، بالقوه از طریق ابزارهای جنبشی یا غیرجنبشی، در نظر گرفته شدهاند.
این موضوع به ویژه حساس است زیرا عملیات نظامی مدرن به شدت به زیرساختهای فضایی وابسته شدهاند. ماهوارهها ارتباطات، موقعیتیابی و ناوبری، هشدار پرتاب موشک، اطلاعات، نظارت و شناسایی، اطلاعات آب و هوا و سایر کارکردهای ضروری برای عملیات روی زمین را فراهم میکنند. بنابراین، مختل کردن این سامانهها میتواند هواپیماها، کشتیها، موشکها، نیروهای زمینی و شبکههای فرماندهی را بسیار فراتر از محیط مداری نزدیک تحت تأثیر قرار دهد. انتظار میرود اهمیت راهبردی این قابلیتها در درگیری احتمالی ایالات متحده و چین بسیار برجسته شود، زیرا ماهوارهها برای ارتباطات، اطلاعات و هدفگیری به آنها متکی هستند.
پذیرش ایالات متحده نشاندهنده فاصله زیاد از هنجارهای غالب در مورد نظامیسازی فضا است، زیرا قدرتهای بزرگ جهان از نظر تاریخی تمایلی به استقرار دائمی سلاحهای تهاجمی اختصاصی در مدار نداشتهاند. پیمان فضای بیرونی ۱۹۶۷، استقرار سلاحهای هستهای و سایر سلاحهای کشتار جمعی در مدار اطراف زمین و همچنین استقرار آنها بر روی اجرام آسمانی را ممنوع میکند. با این حال، این پیمان ممنوعیت جامعی را برای سلاحهای متعارف در فضا اعمال نمیکند.